Psikolojik dayanıklılık, çoğu zaman yanlış anlaşılan bir kavramdır. Dayanıklılık; zorlayıcı yaşam olaylarından etkilenmemek, hiç gözyaşı dökmemek ya da her koşulda güçlü kalmak değildir. Asıl dayanıklılık, değişen koşullara uyum sağlayabilme, gerektiğinde bükülebilme ve yaşanan güçlüklerden sonra yeniden denge kurabilme kapasitesidir.
Psikolojik katılık ise kişinin düşünce, duygu ve davranışlarını değişen koşullara göre düzenleyememesiyle ilişkilidir.
Esneklik; duyguları bastırmakla değil, onları fark edip kabul etmekle ve onlara alan açmakla gelişir. Gerektiğinde plan değiştirebilmek, yeni bakış açıları geliştirebilmek ve yardım istemek bir zayıflık değil, uyum sağlama becerisidir.
Tıpkı rüzgârda hafifçe eğilen bir ağacın kırılma olasılığının azalması gibi, psikolojik olarak esneyebilen bireyler de yaşamın kaçınılmaz belirsizlikleri karşısında daha sağlıklı uyum gösterebilir.
Çünkü insanı güçlü kılan, hiç bükülmemesi değil; gerektiğinde eğilip yeniden doğrulabilmesidir.